مناجات 

الهی تو ما را هدایت بفرما
سپس آنچه خواهیم عنایت بفرما

الهی نداریم عادت به طاعت
به عصیان ما مردم عادت بفرما

تو هر لحظه ناظر بر اعمال مایی
به وقت گناه استراحت بفرما

بیا کم کن از شعله های جهنم
انرژی گران شد، قناعت بفرما

رعایت نکردیم حق تو، اما
ضعیفیم، ما را رعایت بفرما

کسی را که با خلق بد تا نکرده
بیامرز و مشمول رحمت بفرما

ولی زورگویان و گردنکشان را
به قعر جهنم حوالت بفرما

به دزدان میلیاردی مال مردم
عذاب دو عالم زیادت بفرما

همانها که غرق گناهند و غفلت
چو قارونشان غرق حسرت بفرما

اساتید درس دروغ و ریا را
برای همه درس عبرت بفرما

جوانان دل پاک این سرزمین را
ز دام شیاطین حفاظت بفرما

بشر را به آدم شدن مفتخر کن
زمین را تو پاک از خریت بفرما

ز هر ظالمی داد مظلوم بستان
مرا هم به همسر مسلط! بفرما

سخاوت برازنده تو است، یارب!
به این بینوا هم سخاوت بفرما

سر کیسه را شل کن از روی احسان
مرا صاحب مال و ثروت بفرما

دلم سیر شد از تماشای دنیا
سر خوان مرا نیز دعوت بفرما

محبت گل از خار می سازد، آری
به این عبد خوارت محبت بفرما

ز حکمت بسی در به رویم ببستی
به رحمت تلافی حکمت بفرما

به دلخستگان قلیلی که داری
دل خسته ام را طبابت بفرما

به شدت رحیمی، به شدت کریمی
به شدت مرا غرق رحمت بفرما!

دعای نهانم زیاد است در دل
که قاطی اینها اجابت بفرما!

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه یکم خرداد 1392    | توسط: علیرضا زمانی    | طبقه بندی: شعر طنز،     | نظرات()