دوران خوش کودکی

می خواهم برگردم به روزهای کودکی آن زمان ها که
- پدر تنها قهرمان بود
- عشق، تنها در آغوش مادر خلاصه می شد
- بالاترین نقطه ى زمین، شانه های پدر بود
- بدترین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند
- تنها دردم، زانو های زخمی ام بودند
- تنها چیزی که می شکست، اسباب بازی هایم بود
- و معنای خداحافظ، تا فردا بود...

نوشته شده در تاریخ شنبه بیست و چهارم تیر 1391    | توسط: علیرضا زمانی    | طبقه بندی: ادبی،     | نظرات()